Dziecko jest tak samo wartościowym człowiekiem jak dorosły – traktuj je z uwagą i szacunkiem.
Pamiętaj, że Twoje dziecko nie jest Twoją własnością. Wychowujemy dzieci dla świata i innych ludzi.
Nie ma idealnych rodziców, są tylko kochający rodzice, właśnie takich potrzebują dzieci!
Twoje dziecko nie jest doskonałe. Miej w sobie wyrozumiałość. Nie porównuj do innych. Nie krytykuj.
Nie dawaj dziecku obietnic bez pokrycia. .
Pozwól dziecku spełniać jego, a nie Twoje marzenia. Obserwuj dziecko, by dostrzec jego zainteresowania i pomóc je rozwijać, nie projektuj swoich niespełnionych ambicji na dziecko.
Słuchaj uważnie co do ciebie mówi dziecko. Opowiadaj, rozmawiaj, nie pozostawiaj pytań bez odpowiedzi, nie bagatelizuj trosk i problemów. Zadawaj pytania, dzięki którym pobudzisz kreatywność swojego dziecka i pozwolisz mu odnajdywać odpowiedzi w sobie samym.
Pozwól dziecku wyrażać swoje POTRZEBY i UCZUCIA. Nie zaprzeczaj uczuciom i potrzebom dziecka. Dziecko wie, kiedy jest głodne, kiedy jest zmęczone. Zadawaj częściej pytania : Czego potrzebujesz?, Co czujesz?.
Ucz dziecko wyrażania emocji. Pomagaj w rozładowaniu napięcia czy złości.
Wspieraj, ale pozwól by dziecko samo znalazło rozwiązanie. Pozwól dziecku w miarę możliwości dokonywać wyborów.
Spędzaj z dziećmi tyle czasu, ile możesz. Zabawki choćby najlepsze nie cieszą, gdy dziecko musi bawić się nimi samotnie. Baw się z nim. Wspólnie czytajcie książki itp.
Okazuj uczucia i miłość. Mów, że kochasz. Przytulaj, dawaj poczucie bezpieczeństwa.
Pozwól dziecku na chwile beztroski i swobody.
Pamiętaj, że każde dziecko jest inne, dlatego każde ze swoich dzieci traktuj indywidualnie.
Nie wyręczaj, ucz zaradności i samodzielności. Nadmierna troska sprzyja postawie wyuczonej bezradności.
Pokaż dziecku, że masz prawo mieć czas dla siebie, na rozwijanie swoich pasji, na radość życia, na dbanie o własne poczucie szczęścia.
Dbaj o relacje małżeńskie. Dziecko znajdując oparcie w szczęśliwej rodzinie, będzie czuło się bezpiecznie. Pamiętaj: szczęśliwi rodzice, to szczęśliwe dzieci. Naucz dziecko być szczęśliwym człowiekiem przez swój przykład.
Ustal jasne zasady i bądź konsekwentna/y, jednak nie bój się przyznać do błędu. Pamiętaj, że czasem trzeba odpuścić.
Nie szantażuj emocjonalnie dziecka. To jeden z najgorszych sposobów zastraszania dzieci. Nie nastawiaj przeciwko drugiemu rodzicowi.
Nie krzycz (przemoc werbalna). Nie bij (przemoc fizyczna). Agresja rodzi agresję, wyrabia w dziecku poczucie, że silniejszy ma rację. Przemoc nie przynosi żadnego efektu i wpływa na powielanie zachowań destrukcyjnych.
To jakim człowiekiem będzie Twoje dziecko, zależy od Ciebie więc postaw na: DIALOG – CIERPLIWOŚĆ – DOBRY PRZYKŁAD – PATRZENIE SERCEM.
