Ogłoszenia Figlarze

Drodzy Rodzice

Poniżej zamieszczam opowiadanie, które można przeczytać dzieciom oraz pytania do testu. Wydawnictwo Mac, udostępniło swoją stronę dla rodziców(bez logowania). Bardzo proszę tam zajrzeć. Są tam zamieszczone karty pracy, które można wydrukować i wypełnić z dzieckiem. Nas obowiązują karty A dla 3 latków oraz A+ dla 4 latków. Do bieżącego tematu dla 3 latków – strona 8. dla 4 latków strony 22-23. W kolejnych dniach będę się z Państwem komunikować przez  maila. Gdyby się zdarzyło, że ktoś nie otrzyma maila, proszę o wysłanie adresu przez sms.

Pozdrawiam serdecznie

Lidia Kosicka

Zagadka o wiośnie

Wracają ptaki z daleka

I kwiatki kiełkują wokoło.

Nadchodzi pora radosna,

bo właśnie zaczyna się…(wiosna)

 

Opowiadanie E. Stadtmüller „Witaj, wiosno”

– Kiedy ta wiosna w końcu przyjdzie – marudziła Ada. – W przedszkolu już dawno o niej śpiewamy piosenki, wycinamy kolorowe motylki i kwiatki, a ona nic.

– Jak to nic? – oburzył się tato. – Wiosna pracuje pełną parą, aby wybuchnąć zielenią, gdy tylko spadnie pierwszy ciepły deszcz.

– Jakoś tej pracy nie widać – skrzywił się Olek. – Wszędzie szaro, buro i ponuro…

– Chyba ktoś tu nie umie patrzeć uważnie…- pokręcił głową tato. – Jeśli się ubierzecie w pięć minut, to zabiorę was do parku na wyprawę detektywistyczną. Będziemy tropić ślady wiosny. Zgoda?

– Zgoda! – zawołali bardzo zgodnie Ada i Olek.

Trzeba przyznać, że parkowe alejki, tonące w marcowej mgle, nie wyglądały najlepiej, Odrapane ławki, pusty plac zabaw, błoto pod nogami. Olek już miał zaproponować powrót do domu, gdy tato zawołał: STOP! Na prawo patrz!

– Ale na co patrz? – nie zrozumiała Ada.

Tato bez słowa wskazał parasolem na parkową sadzawkę. Tuż przy pustym łabędzim domku, na wierzbowych gałązkach bieliły się najprawdziwsze na świecie…

– Bazie! – wrzasnął Olek. – Zobaczyłem je pierwszy, punkt dla mnie!

Ada była niepocieszona. Na szczęście sokole oko taty dojrzało kolejny, niezaprzeczalny znak wiosny. Podczas, gdy Olek wypatrywał ptaków na drzewach, tato dyskretnie przytrzymał Adę za kapturek kurtki i oczami wskazał wijącą się pośród burej trawy ścieżkę. Ada pobiegła nią i po chwili wszyscy usłyszeli jej radosny okrzyk:

– Mam! Mam drugi znak wiosny! Remis!

Teraz dopiero Olek zauważył malutkie żółte kwiatuszki, których rozczochrane główki pojawiły się nie wiadomo skąd tuż nad ziemią,

– To podbiał –  wyjaśnił dzieciom tato. – Bardzo pożyteczna, lecznicza roślinka.

– A co ona leczy? – chciała wiedzieć Ada.

– Wiosenne katarki, marcowe chrypki i kaszelki…- odparł tato. – Oj, chyba zbiera się na deszcz, więc lepiej wracajmy, żebyśmy nie musieli się kurować.

Droga do domu – niby taka sama – okazała się pasmem radosnych odkryć.

– Pąki na żywopłocie! – meldował Olek.

– Zielony listek, o tu na klombie! – nie dawała za wygraną Ada.

– Przebiśniegi! – wykrzyknęli równocześnie na widok całej kępy ślicznych białych kwiatuszków rosnących na trawniku, tuż obok ich własnego domu.

– Jak widzicie, wiosna wcale się nie leni – uśmiechnął się tato. – Trzeba tylko umieć patrzeć.

 

Pytania do tekstu:

– na co narzekały dzieci?

– jaką propozycję złożył tata Adzie i Olkowi?

– jakie zwiastuny wiosny dzieci zauważyły w parku?

– czy w naszej okolicy można zobaczyć już jakieś zwiastuny wiosny?

 

Zabawa dydaktyczna „Wiosenne kolory”

Proszę zapytać dzieci jakie kolory kojarzą im się z wiosną i dlaczego. Proszę obejrzeć jeśli Państwo posiadacie książki, ilustracje związane z wiosną, a następnie poproście dzieci, by wyszukały te kolory w najbliższym otoczeniu. Np. zielony – jak listeczki, żółty jak słoneczko, itd.

 

Ćwiczenia logopedyczne:

– wąchanie kwiatków – dzieci nabierają powietrze nosem, a wypuszczają ustami, naśladując wąchanie kwiatów

– podlewamy kwiatki – pompujemy wodę do konewki, dzieci unoszą język do góry, w stronę nosa, opuszczają go w stronę brody, a następnie obie wargi wysuwają do przodu.

– bocian – dzieci wysuwają wargi mocno do przodu, naśladują dziób bociana, następnie otwierają szeroko wargi i je zamykają.

– Żaba – żaba schowała się bocianowi pod liściem i uśmiecha się szeroko – dzieci szeroko rozciągają wargi, potem uśmiechają się i ściągają wargi

– Kukułka – dzieci ściągają wargi do przodu i naśladują kukułkę – mówią: ku,ku,ku,ku

– wiosenne porządki – przy szeroko otwartej jamie ustnej język wymiata wszelkie zakamarki: wędruje za górne i za dolne zęby

 

Ćwiczenia można wykonywać codziennie.